เราชื่อทราย
…ทรายชอบทะเล แต่ไม่ชอบเล่นน้ำทะเล…เราว่ายน้ำไม่เป็น เรากลัวน้ำ
ทรายไม่ชอบเดินเท้าเปล่าบนพื้นทราย เราขี้ขยะแขยง เรากระแดะ
ทรายไปเที่ยวหัวหินมา…ทรายชอบหัวหิน
…เมื่อวันหยุดที่ผ่านมา เราไปเที่ยวพักผ่อนที่หัวหินกับเฮียบุ้งมา ทริปนี้ถือเป็นทริปที่เรารอคอยกันมานานมากกก เราได้ซื้อเพ็จเกจที่พักมาจากงานท่องเที่ยวที่ศูนย์สิริกิตย์
Hideaway resort เป็นที่พักที่ทำให้เรา2คน น้ำลายหกกันมาหลายรอบ แต่วันนี้ฝันของเรากลายเป็นจริงแล้วค่า 2 คืน 3 วันที่ไปนอนเกลือกกลิ้งอยู่ สนุกมากๆๆ ทั้งๆที่ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนเท่าไหร่




แต่ก็ได้ไปครบทุกที่ ที่อยากไปแล้วก็ได้ทำทุกอย่างที่อยากทำนะ ถึงแม้ว่าจะมีอุปสรรคด้านรถติดไปบ้าง ติดโครตๆอ่ะ ดั๊น ไปตรงกับที่เค้ามีคอนเสิร์ตพอดิบ พอดี
…. ขาไปเราแวะกินอาหารกันที่ชะอำ ร้านนี้ขอแนะนำค่ะ ประทับใจมาก ถึงขนาดตอนกลับต้องแวะไปกินกันอีกรอบ ชื่อร้าน “ครัวเม็ดทราย” อยู่ตรงสะพานปลา อาหารทะเลเค้าสดจริงๆ เรากินทั้งปู ทั้งกุ้ง ทั้งปลา กันจนเปรม ปูเนื้อ กับกุ้งนี่ทีเด็ดเลย สดมากๆ
อีกร้านที่อยากแนะนำค่ะ อันนี้มื้อเย็นที่หัวหินค่ะ “ร้านอยู่เย็น” บรรยากาศเอาไปเลยเต็ม 10 ร้านน่านั่งมากๆๆๆ เราชอบร้านสไตล์นี้อยู่แล้ว ร้านนี้เค้าจะมีร้านกาแฟอยู่ในบริเวณนี้ด้วยนี้ด้วยชื่อว่า “บ้านกาแฟ” จริงๆตั้งใจจะไปกินกาแฟกันอีกร้านนึงแต่หาร้านไม่เจออ่ะ ไม่รู้ว่าเพราะเต้นท์งานกาชาดมันบดบังหน้าร้านหรือว่าเรามาผิดทางกันแน่ … แต่ม๊อคค่าร้านนี้อร่อยนะ ขโมยกินของเฮียบุ้ง ^_^
>> > กินกาแฟเสร็จ ก็ไปต่อด้วยอาหารเย็น เราอยากนั่งโต๊ะริมทะเลอ่ะ แต่พนักงานบอกว่าจองเต็มหมดแล้ว โอ้ว! แม่เจ้า ไม่รู้มาก่อนจริงๆ ว่าคนเค้าจะรู้งานกันขนาดนี้ ไม่ว่างให้เราซักโต๊ะจริงๆ พนักงานหาโต๊ะว่างข้างใน ที่พยายามให้ได้ใกล้ริมทะเลที่สุดให้ โชคดีที่มีโต๊ะ นั่งๆไป ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม ลมเริ่มพัดแรง ท่าทางฝนจะตก แล้วก็ตกจริงๆ นึกในใจโชคดีที่ไม่ได้นั่งโต๊ะริมทะเล นึกต่อไปสมน้ำหน้าพวกจองโต๊ะริมทะเล อดนั่งแล้วมึง.. อิ อิ แต่ตกแรงแป๊บเดียวก็หยุด
อาหารอร่อยนะ แต่ราคาก็บวกค่าบรรยากาศนิดนึง อิ่ม… อร่อย กลับที่พักดีกว่า

…………..
เราเป็นคนกลัวน้ำมาก เราไม่ชอบเปียก จะยอมเปียกก็แค่ตอนอาบน้ำ ดังนั้นเราจึงไม่ชอบเล่นน้ำ เราจึงว่ายน้ำไม่เป็น
แต่ครั้งนี้ ด้วยแรงยุ แรงเชียร์ จากเฮียบุ้งอีกแล้ว ทำให้เรายอมลงน้ำเป็นครั้งแรกในชีวิต ใจก็กล้าๆ กลัวๆ แต่สระว่ายน้ำเค้าน่าเล่นดีนะ เอาวะ เปียกก็เปียก … เดินลงไปอยู่ในสระว่ายน้ำ น้ำท่วมถึงคอ รู้สึกอึดอัด แน่น จุก หายใจไม่ค่อยออก เกาะเฮียบุ้งแน่น ทรมาน ไม่เอาแล้ว อยากขึ้น ไม่ชอบน้ำ เรากลัวน้ำ ….แต่ก็เอาวะไหนๆก็เปียกแล้ว ลองยืนทำความรู้จักกับน้ำอีกซักพัก เราอาจจะอิ่มเกินไปก็ได้ก็เลยอึดอัด ลองเดินๆๆ ดูก่อน สร้างความคุ้นเคย ค่อยยังชั่ว ดีขึ้นหน่อย เฮียบุ้งสอนว่ายน้ำ เริ่มด้วยตีขาเปาะ แปะๆ ลอยตัวในน้ำให้ได้ ยากจัง ทำไม่ได้ สำลักน้ำ แสบจมูก ไม่เอาแล้ว อยู่ดีๆก็มีแรงฮึดขึ้นมาอีกรอบ ครั้งนี้ตั้งใจยิ่งว่าทำข้อสอบ ต้องว่ายน้ำให้ได้ ต้องว่ายให้ได้ ฝนตกซะงั้น ดึกแล้วด้วย แต่ยังตีขาในน้ำไม่ได้ จุกจะอ้วก พอแล้ว พรุ่งนี้เอาใหม่
— เราสองคนตื่นแต่เช้าไปกินอาหาร เพราะจะรีบมาเล่นน้ำกันต่อ เรายังไม่รู้สึกชอบน้ำมากขึ้นเท่าไหร่ แค่หายกลัวขึ้นนิดหน่อย แต่เริ่มอยากว่ายน้ำเป็น วันนี้ฝึกตีขาในน้ำต่อ ..ทำไมทำไม่ได้ซักที เฮียบุ้งบอกว่าขาเราไม่สามัคคีกัน แล้วเราก็เกร็งไปด้วย ก็เรากลัวจมน้ำนี่หน่า แต่ไม่เป็นไรลองใหม่ ต้องทำให้ได้ เปลี่ยนวิธีไปเรื่อยๆจนกว่าจะได้ เกาะเฮียบุ้งบ้าง เกาะขอบสระบ้าง เริ่มมีความหวังขึ้นนิดหน่อย เริ่มซ่าอยากลอยตัวในน้ำเองบ้าง แต่ก็แป๊ก ทำยังไงก็ไม่ได้ หรือคนอื่นเค้าจะมีวิชาตัวเบา เฮียบุ้งยังลอยได้เลย เฮียบุ้งมีวิชาตัวเบา … ฝนตกอีกแล้ว แต่เราไม่ลดละความพยายาม ฝึกต่อไป เริ่มตีขาได้แล้ว เฮียบุ้งบอกว่าเริ่มตีขาถูกจังหวะแล้ว เราเริ่มมีความหวังแล้ว เหลือบไปเห็นเด็กๆคนอื่นมีโฟม อยากได้บ้าง ชวนเฮียบุ้งไปซื้อ เผื่อจะช่วยให้มีพัฒนาการดีขึ้นบ้าง …ไปกินข้าวกลางวันกันดีกว่า ไปซื้อโฟมด้วย ลั้น ลัน ลา …จะว่ายน้ำเป็นแล้วไอ้ทราย
แต่…..ความฝันก็พังทลาย รถติดแหง๊ก คนมาจากไหนกันมหาศาล ทะเบียนรถกรุงเทพทั้งน้านนนน ทำไมต้องแห่มาดูคอนเสิร์ตกันไกลขนาดนี้ ถอดใจ กลับรถไปหาอะไรก็ได้กินข้างทางกันดีฝ่า ช่วยเฮียบุ้งมองหาร้าน เจอร้านข้าวตรงข้ามวังไกลกังวล แวะกินที่นี่แหล่ะ ตามสั่งคนละจาน จบ กลับโรงแรมมือเปล่าอดซื้อโฟม …เศร้า แต่ไม่เป็นไรตอนเย็นเล่นน้ำต่อนะ ชักเริ่มติดใจ คราวนี้ฝึกกลั้นหายใจในน้ำด้วย ยากแล้วไง …เฮียบุ้งชวนถ่ายรูปในน้ำ อืม…น่าสนุก อยากถ่ายอะไรก็ถ่ายไป จะฝึกว่ายน้ำ ตีขาเปาะแปะๆ เตาะแตะๆ เริ่มมีพัฒนาการดีขึ้น 5% แต่ก็ยังลอยตัวในน้ำไม่เป็นอยู่ดี วันนี้วันสุดท้ายแล้ว ยังว่ายน้ำไม่เป็นเลย ทำไมห่วยแตกอย่างนี้วะกู เฮ้อ!…พอและ ไปพักดีกว่า
นอนเซ็งๆ ไม่กล้าชวนเฮียบุ้งไปตลาดหัวหิน เห็นรถติดเยอะ อาการเริ่มออก เฮียบุ้งจับไต๋ได้ เลยใจดีพาไป เย้ๆ ดีใจจังเลย ได้มากินไอติมแล้ว เห็นเค้าบอกว่าไอติมชาเย็นที่นี่อร่อย เดินสำรวจตลาดก่อน
เจอแล้วร้านไอติม !!! แถวยาวเหยียดดดด อยากกินๆๆๆๆ ชอบกินไอติม แต่ไปกินข้าวก่อนนะเดี๋ยวมา ร้านข้าวคนเยอะ รออาหารนานนิดหน่อย แต่ไม่มาก แต่รถนี่สิจอดได้ถึงแค่ 4 ทุ่มครึ่ง (จอดในวัด เค้าจะปิดประตูตอน 4 ทุ่มครึ่ง) 3 ทุ่ม แล้ว อาหารยังไม่มาเลย เริ่มร้อนรน เราเป็นคนกินช้า …. อาหารมาแล้ว รีบกินไม่คิดชีวิต เพิ่อไอติมๆๆๆๆ และแล้วก็ได้กินซักที “เอาชาเย็น2ลูก ชาเขียว1ลูกค่ะ” อร่อยดี หายอยากแล้ว สบายใจ ขอบพระคุณเฮียบุ้งที่ขับรถพามาค่ะ กลับที่พักนอนหลับปุ๋ย

— วันนี้ต้องกลับบ้านแล้ว ไปถ่ายรูปเล่นกันดีกว่า แชะ! แชะ! แชะ! ….ไปซื้อข้าวเหนียวมะม่วงร้านที่เค้าว่าดังกันดีกว่า แต่ขอแวะชิมลอดช่องสิงคโปร์ก่อนนะ ก็อร่อยดี แต่แถวบ้านเฮียก็มีอร่อยเหมือนกันเลย อยู่ไหนน้า ร้านข้าวเหนียวมะม่วงตรงข้ามโรงแรมฮิลตัน เจอแว้ววว แต่ข้าวเหนียวหมด ต้องสั่งได้ตอนบ่าย ตอนนี้ 11 โมง เล่นตัว เชอะ! ไม่กินก็ได้ กลับกันดีกว่า แวะกินข้าวที่ชะอำร้านเดิมนะ 2 คน มีมติเป็นเอกฉันท์ กลับละน้า บ้าย บาย จ้า หัวหิน